روشهای رایج حسابداری پیمانکاری

روشهای رایج حسابداری قراردادهای پیمانکاری:

1- روش درصد پیشرفت کار

در این روش، درآمد و سود ناخالص پیمان متناسب با پیشرفت کار شناخته می شود. سود ناخالص پیمان در هر دوره مالی، براساس پیش بینی کل مخارج و پیش بینی صورت وضعیتهایی که در طول دوره اجرای طرح تایید خواهد شد بررسی و شناسایی می شود. جهت حسابداری قراردادهای بلندمدت پیمانکاری طبق روش درصد پیشرفت کار، هزینه ها و صورت وضعیتهای تاییدشده در طول اجرای طرح به ترتیب در حساب پیمان در جریان ساخت و حساب کار گواهی شده (صورت وضعیتهای پیشرفت کارها) ثبت می شود. حساب پیمان در جریان ساخت، به مانند حساب کار در جریان ساخت در روش هزینه یابی سفارش کار است با این تفاوت که سود ناخالص پیمان در هردوره مالی نیز به مخارج اجرای طرح اضافه میشود. درنتیجه، باقیمانده این حساب در پایان دوره مالی به ارزش خالص بازیافتنی (بهای تمام شده بعلاوه سودناخالص) گزارش میگردد. حساب کار گواهی شده همانند حساب درآمد تحقق نیافته است که مانده بستانکار دارد. در زمان تهیه صورتهای مالی، مانده حساب پیمان در جریان ساخت وحساب کار گواهی شده هر قرارداد جداگانه از یکدیگر کسر و نتیجه جزو دارایی جاری یا بدهی جاری در ترازنامه ثبت می شود. منطق کاربرد روش درصد پیشرفت کار در این است که کارفرما و پیمانکار مطابق با قرارداد، تعهدات الزام آوری را قبول کرده اند. پیمانکار مسئولیت کامل اجرای عملیات موضوع پیمان را پذیرفته است و کارفرما متعهد است که در آخر هرماه صورت وضعیت کلیه کارهایی را که انجام یافته است براساس نرخهای مورد توافق به پیمانکار پرداخت کند. بنابراین در جریان پیشرفت کار فروش بتدریج واقع میشود، در نتیجه درآمد و هزینه نیز باید به همین نحو بررسی شود.

مزیت اصلی روش درصد پیشرفت کار این است که درآمد متناسب با پیشرفت عملیات بررسی و با مخارج واقع شده برای رسیدن به همان مرحله محاسبه می شود، یعنی مطابقت هزینه و درآمد هر دوره به نحوی صحیح انجام می گیرد. اما در مقابل ریسک اشتباه در برآورد را به همراه دارد. به همین دلیل تا زمانی که نسبت به سودآوری کل پیمان اطمینانی وجود نداشته باشد منظور داشتن سود در صورتهای مالی مورد نخواهد داشت و کاربرد روش درصد پیشرفت کار صحیح نیست.

2- روش کار تکمیل شده

در روش کار تکمیل شده درآمد و سود ناخالص پیمان پس از بررسی زمانی شناسایی می شود که تمام پیمان یا بخش عمده ای از آن تکمیل و صرفا کارهای جزیی باقیمانده باشد که این خود، مزیت اصلی این روش محصوب می شود. برای حسابداری قراردادهای بلندمدت پیمانکاری طبق این روش، هزینه ها و صورت وضعیتهای تاییدشده در طول اجرای طرح همانند روش قبل، به ترتیب در حساب پیمان در جریان ساخت و حساب کار گواهی شده ثبت شده اما شناسایی سود تا زمانی که پیمان تکمیل نشده است عقب می افتد. دراین روش خطر شناسایی سودهایی که ممکن است کسب نشود به حداقل میرسد.

در این روش درآمدی که در هر دوره مالی گزارش میشود، میزان کار انجام شده طی آن دوره را برروی پیمانها منعکس نمیکند که اشکال اساسی روش کار تکمیل شده است. یعنی اگر چند پروژه بزرگ همزمان در یک دوره مالی تکمیل شود و در دوره های قبل پروژه ای به اتمام نرسیده باشد و یا در دوره های بعد تکمیل نشود با وجود ثبات نسبی اعمال انجام شده میزان سودی که گزارش می شود و سودی که به سهامداران تعلق میگیرد نادرست خواهد بود. همچنین اگر سود چندین ساله پیمان در یک سال به حساب منظور شود شرکت پیمانکاری مشمول ضریب مالیاتی بالاتری خواهد بود.

درج شده در تاریخ: 1395/09/13 و ساعت: 7:16
370 بازدید

نظرات

0 نظر ارسال نظر